Kunst in de bib

Wat? 

Cinoc, door Ana Torfs

Het kunstwerk werd geïntegreerd voor de centrale toegangsdeuren van het nieuwe gebouw, als symbool voor de toekomstige geïntegreerde werking van bib en cultuurcentrum. Het publiek loopt bij het binnengaan van het nieuwe gebouw over een smalle glazen plaat in dragend veiligheidsglas waaronder een led-display ligt die de 999 vergeten woorden een voor een (re)-animeert, opnieuw tot leven wekt.

Het werk kreeg de naam CINOC, een verwijzing naar een personage uit de roman Het leven een gebruiksaanwijzing van de Franse schrijver Georges Perec (1978). Cinoc werkt voor de Larousse-encyclopedie als "woorden-verdelger" (tueur de mots). Hij moet woorden schrappen om plaats te maken voor nieuwe, maar hij droomt ervan om na zijn pensioen een woordenboek met verdwenen woorden samen te stellen.

Net als Cinoc, het personage uit Georges Perec's roman, ging Ana Torfs op zoek naar woorden die uit onze woordenschat verdwenen zijn. Ze raadpleegde hiervoor het Nieuw woordenboek der Nederlandsche taal van I.M. Calisch en N.S. Calisch (1864), de voorloper van de Grote Van Dale. Daaruit selecteerde ze na lang wikken en wegen een lijst van 999 in onbruik geraakte zelfstandige naamwoorden: eenschaduwigen, onderzieltje, waargeest, gelijkmaker, belgzucht, schommeljongen, waterschoenen, stofvarken, goudzuiger, zeeroeper… Het zijn woorden die 150 jaar geleden misschien nog doodgewoon waren, maar intussen helemaal vergeten zijn. Deze woorden roepen echter voor een lezer anno 2008 vele associaties op — vaak ook poëtische of grappige, omdat we de juiste betekenis niet meer kennen.

De nieuwsgierige bibliotheekbezoeker die wat langer wil stilstaan bij een van deze woorden of hun betekenis wil opzoeken kan dat doen in een vergeetwoordenboek waarin de geselecteerde woorden in alfabetische volgorde werden afgedrukt. Dit unieke boekobject ligt op een leesmeubel in de bibliotheek, vlakbij de ingang. Als onderdeel van dit project werd er ook een serie bladwijzers gedrukt die gratis ter beschikking worden gesteld in de bibliotheek.

Let op: bij regenweer kan glas glad zijn !!!! Slipgevaar !!!!

 

Fotoproject Margot Dieleman

Aanloop : de aanzet voor dit fotoproject is een vraag van Katrijn De Backer (B2-project) om bij de verbouwing van het cultuurcafé een fotografische toets toe te voegen.

Het concept voor deze ingreep steunt op volgend citaat van Jean-Paul Sartre : "Een boek lezen, betekent het herschrijven". Deze boeiende zin bracht me bij het idee om via beeld ook de andere omliggende ruimten in Cultuurcentrum Ter Vesten te betrekken. Zo kwam de vraag naar een ruimere aanpak van deze opdracht tot stand.

Context : mensen organiseren zich en groeperen zich binnen bestaande ruimten.  (Onzichtbare) mechanismen doen hierbij in de loop van de tijd vaak een evolutie stilvallen. Ongewild ontstaan er "bestaande vanzelfsprekendheden".

Doel : aandacht voor meer flexibele verbanden. Betekenissen en het gebruik van de verschillende ruimten in Cultuurcentrum Ter Vesten doen verschuiven zodat hierbij opnieuw een evolutie op gang komt.

Realisatie : de beeldkeuze voor dit project steunt op de werking van ons (beeld)geheugen. Het verspreiden van foto’s in de ruimte kan er op deze manier toe aan zetten om terug een geheel te gaan (re-)construeren. Hierbij kunnen verschillende deelgebieden in dit gebouw terug met elkaar in interactie treden en zo de eenheid binnen het veld van een cultuurcentrum versterken. Concreet worden in een eerste fase 12 beelden aangebracht in ondermeer het cultuurcafé, de foyer en de bib. In een tweede fase kan dit eventueel uitgebreid worden naar de schouwburg en de meer perifere delen.

Situering beeldmateriaal : de beelden, voornamelijk gemaakt in het Cultuurcentrum Ter Vesten, tonen fragmenten van beweging afgewisseld met momenten van stilstand.

Mede om de link met podiumkunsten reeds duidelijk te maken werd in het cultuurcafé gekozen voor een beeld van de dansperformance "Topography of dance" door Mirko Reinecke en Ana Cognigni (Duitsland/Argentinië). Je ziet een dynamisch netwerk van rode draden dat dient als middel om de relatie tussen beweging en architectuur te onderzoeken en zichtbaar te maken.

www.margotdieleman.be

 

Glasramen door Gerda Dendooven

Gerda Dendooven is van vele markten thuis. In bibliotheekmiddens is zij vooral bekend als illustratrice van jeugdboeken en als kinderboekenconsol. Bovenal is zij gefascineerd door licht, de suggestie van vormen, beweging en veranderlijkheid. Voor de bibliotheek opteerde zij voor een glasraam als kunstwerk. Van bij het binnenkomen valt het onmiddellijk op in het voor de rest vrij witte interieur. Het thema is: boeken, verbeelding en speling van het licht. In de uitwerking is er gezocht naar integratie van de figuren op het glasraam met wat je op de achtergrond door het raam ziet, namelijk de bomen van de Lange Dreef.

Achter de balie zijn twee kleinere glasramen. Die zijn soberder van kleur omdat hier geen daglicht werkt. In het vierkante raam staan figuren die allemaal een boek lijken vast te houden maar het eigenlijk niet hebben; in het midden is een klein kijkgat in de vorm van een boek uitgewerkt, met twee grote boeken eromheen.

Het andere glasraam heeft als thema "Uit een boek vallen". Wat het precies betekent weet zelfs Gerda Dendooven niet, maar het klinkt ó zo mooi, naar analogie met het gezegde "Uit de lucht vallen".

Gerda Dendooven heeft de prenten vooraf met de hand geschilderd. Zij gebruikte hiervoor het procédé van lichtfilters in theater, met overlappingen, transparanties, uitsparingen. De tekeningen zijn daarna uitvergroot en op het glas gezeefdrukt of geairbrusht. De kleurpigmenten werden kleur per kleur een nachtlang gebakken op hele hoge temperaturen (700°). Na iedere bakking duurde het een dag vooraleer  het glas was afgekoeld.

Omdat het grote ramen zijn en omdat Gerda Dendooven geen glas in lood wou – zij heeft geen lijnwerk gebruikt en voor glas in lood kan je beter je tekenwerk omzetten in loden lijnen – werd een firma gezocht die glas zonder lood én op groot formaat kon maken. Ze kwam terecht bij een firma in München.

De aanmaak van de glasramen heeft bijna twee jaar in beslag genomen, te beginnen bij de eerste samples om de techniek te testen tot en met de uiteindelijke uitvoering in München en de verscheping naar Beveren. Het grote raam bestaat uit zes stukken die ter plaatse in de bibliotheek zijn samen gezet in het raamframe.

Het licht werkt super in de bibliotheek, zeker als de zon schijnt. De beelden veranderen van uur tot uur; de kleurrijke schaduwen lopen de ene keer over de muur, de andere keer over de boekenrekken en de parketvloer.

 

Afleverende dienst: 
Bib Beveren (hoofdbibliotheek)
Gravenplein 3
9120 Beveren
België
03 750 10 50